حسين عليه السلام را تنها نمىگذاشتند ، چه بسا حوادث دردناك بعدى اتفاق نمىافتاد : . . . اگر امثال شبث بن ربعى در يك لحظه حساس از خدا مىترسيدند - به جاى اينكه از ابن زياد بترسند - تاريخ عوض مىشد . . . عوام متفرق شدند ، ولى چرا آن خواص مؤمنى كه اطراف مسلم بودند متفرق شدند در بين آنها كسان خوبى بودند ، افراد حسابى بودند ، بعداً بعضى از آنان در كربلا آمدند شهيد شدند ، اما اين جا اشتباه كردند . . . وقتى امام حسين ( ع ) قيام كرد - با آن عظمتى كه امام حسين ( ع ) در جامعهء اسلام داشت - خيلى از همين خواص پيش امام حسين ( ع ) نيامدند كه كمك كنند . ببينيد به وسيلهء اين خواص در يك جامعه ، چقدر وضعيت خراب مىشود . مقام معظم رهبرى در يك جمعبندى كلى از نقش خواص در تحول جامعه مىفرمايد : اگر خواص در هنگام خودش ، كارى را كه لازم است ، تشخيص دادند و عمل كردند ، تاريخ نجات پيدا مىكند و حسين بن علىها به كربلاها كشانده نمىشوند . اگر خواص ، بد فهميدند ، دير فهميدند ، يا فهميدند و با هم اختلاف كردند . . . معلوم است كه در تاريخ ، كربلاها تكرار خواهد شد . « 1 » علّت عدم قيام امام حسين عليه السلام در دوران معاويه پيش از اين به اختصار در اين باره بحث كرديم . روح قضيه بر مىگردد به تفاوت شخصيّت معاويه و يزيد و اختلاف بر خورد آنان با بيت امامت . امام حسين عليه السلام در دوران معاويه دو انتخاب در پيش رو داشت : قيام و شهادت و ديگرى مبارزه و زنده ماندن . زنده ماندن در آن شرايط ثواب و اثر و زحمتش بيشتر از كشته شدن بود ، از اين رو ، امام عليه السلام اين سخت‌تر را انتخاب كرد و به ديگران هم توصيه كرد تا معاويه زنده است ، دنبال راه

--> ( 1 ) - بيانات مقام معظم رهبرى در جمع فرماندهان لشكر 27 حضرت رسول در مورخ 20 / 3 / 75 . لازم به ياد آورى است كه مطالب اين بخش ، از كتاب رسالت خواص ، نوشته آقاى سيد احمد خاتمى اقتباس شده است . مأخذ بيانات مقام معظم رهبرى نيز همان كتاب است .